Przejdź do treści
Szkocja
Skye

Półwysep Trotternish: Quiraing, Kilt Rock i Fairy Glen

Redakcja Szkocja6 min czytania
Półwysep Trotternish
Fot. Colin, CC BY-SA 4.0

Fairy Glen leży na półwyspie Trotternish, w okolicy Uig, na północ od Portree. Na jednej pętli samochodowej zmieścisz tu Kilt Rock, wodospad Mealt, Quiraing, muzeum Skye i właśnie Fairy Glen. Poniżej kolejność zwiedzania, punkty, na które warto zwrócić uwagę, i to, co sprawdzić przed wyjazdem.

Gdzie leży półwysep Trotternish i dlaczego warto go objechać?

Trotternish to najbardziej wysunięty na północ półwysep wyspy Skye, ciągnący się od Portree do przylądka Rubha Hunish. Wzdłuż niemal całej jego długości biegnie krawędź, czyli eskarpa, o długości około 30 kilometrów. Na tej krawędzi leżą Old Man of Storr i Quiraing. Najwyższym punktem półwyspu jest szczyt The Storr, na wysokości 719 metrów nad poziomem morza.

Półwysep jest objęty ochroną krajobrazu. Obszar wokół Quiraingu to Trotternish National Scenic Area, o powierzchni 7919 hektarów. Dla zwiedzających oznacza to jedno: miejsca są widokowe, a droga wokół półwyspu jest główną osią zwiedzania.

Trotternish jest też najlepszym punktem wyjścia do pętli z Portree. Drogi A87 i A855 razem tworzą okrężną trasę dookoła półwyspu. Całą pętlę można przejechać samochodem, zatrzymując się przy kolejnych punktach. Więcej o całej wyspie znajdziesz w przewodniku: Isle of Skye.

Jak ułożyć pętlę samochodem?

Najprostszy wariant zaczyna się w Portree, główną miejscowością Skye. Stąd wyjedź na północ wschodnim wybrzeżem drogą A855. Po drodze mijasz Kilt Rock i wodospad Mealt, potem okolice Staffin, a na końcu dojeżdżasz do Uig. Z Uig wracasz do Portree drogą A87.

Quiraing leży przy drodze łączącej Uig ze Staffin. Możesz więc wpleść go w pętlę, zamiast jechać tylko wybrzeżem. Wtedy Uig jest punktem zwrotnym, a Quiraing zamyka część północną.

Przy każdym punkcie widokowym zostaw margines czasu. Droga przy atrakcjach bywa wąska, a w sezonie samochody zatrzymują się przy poboczu. Miejsca parkingowe przy punktach są ograniczone, więc przyjedź wcześniej. Dostępność parkingów sprawdź przed wyjazdem.

Quiraing: szlak i widoki z drogi

Quiraing to seria skalnych iglic na wschodniej stronie głównej grani półwyspu. Powstał po ogromnym osunięciu zbocza około 10 tysięcy lat temu, na końcu ostatniej epoki lodowej. Lód wcześniej podpierał zbocze, a po jego ustąpieniu góra się zawaliła i zostawiła dziwne skalne formacje.

Górzysty, zielony krajobraz ze stromymi zboczami, krętą drogą w dolinie oraz widokiem na zatokę pod błękitnym niebem.
Quiraing na wyspie Skye, widok na okoliczne wzgórza, drogę i zatokę Staffin Bay Fot. Stefan Krause, Germany, CC BY-SA 3.0

Z drogi widać tylko część terenu. Wewnątrz, na niewielkim płaskowyżu schowanym za iglicami, jest znacznie więcej. Najlepiej zobaczyć to z pieszej pętli. Ma około 6,4 kilometra (cztery mile), więc w planie dnia to już pełna wyprawa, nie krótki spacer.

Na szlak wybierz buty trekkingowe, bo podłoże jest nierówne. Pogoda na wyspie zmienia się szybko, a wiatr na wzniesieniach potrafi być mocny. Jeśli widoczność jest słaba, warto wrócić innego dnia, bo widok z góry robi różnicę.

Old Man of Storr to inna skalna iglica, na południe od Quiraingu. Widać ją z drogi, więc zwykle ogląda się ją przy okazji tej samej części półwyspu.

Kilt Rock i wodospad Mealt

Kilt Rock to klif morski o wysokości 105 metrów. Nazwa pochodzi od pionowych słupów bazaltu, które przypominają fałdy kilta. Samo porównanie nie każdemu wydaje się trafne, bo klif bardziej przypomina ułożone kolumny skalne.

Punkt widokowy znajduje się tam, gdzie z klifu wypływa jezioro Loch Mealt. Wodospad Mealt spada ze skalnej krawędzi w stronę morza z wysokości prawie 200 stóp, czyli około 60 metrów. Z pozycji widokowej zobaczysz go w całości, razem z klifem.

Widok jest najlepszy wtedy, gdy wodospad ma dużo wody, czyli po opadach. W suchszych okresach strumień bywa słabszy, więc zdjęcie wygląda inaczej.

Przy klifie jest kilka miejsc, z których widać morze. Stój z dala od krawędzi, bo kamienie bywają śliskie, a klif jest wysoki. To jeden z najczęściej fotografowanych punktów na pętli, więc przy szczycie sezonu może być tłoczno.

Dinozaury na wybrzeżu i w Staffin Dinosaur Museum

Trotternish ma jurajskie skały z okresu około 174 do 164 milionów lat temu. Znaleziono w nich skamieniałości dinozaurów, w tym odciski stóp i kości. Ochrona tych skamieniałości jest prawnie wymagana, więc nie wolno ich zabierać.

Kamienny, tradycyjny budynek ze spadzistym dachem i stara maszyna rolnicza na żwirowym podjeździe
Staffin Dinosaur Museum, tradycyjny kamienny budynek muzeum Fot. Tiger, CC BY-SA 2.0

Najłatwiej dostępne miejsca z odciskami stóp to Duntulm, Brother's Point (Rubha nam Brathairean) i An Corran. Odciski są na skałach przy wybrzeżu, więc w czasie odpływu lepiej widać ich kształt. Przy odwiedzinach trzymaj się wyznaczonych ścieżek.

W muzeum w Staffin, czyli Staffin Dinosaur Museum, zobaczysz skamieniałości i odciski z Skye w jednym miejscu. Muzeum leży przy Ellishadder. Przed wizytą sprawdź godziny otwarcia na oficjalnej stronie muzeum.

Jeśli masz dzieci lub interesujesz się paleontologią, ten przystanek warto dołożyć do pętli. Trwa krócej niż szlak na Quiraing, a daje dużo informacji o tym, co kryje się w skałach.

Fairy Glen przy Uig i Skye Museum of Island Life

Fairy Glen leży w okolicy Uig, miejscowości na północnym zachodzie Trotternish. Nie myl go z Fairy Pools, bo to dwa różne miejsca na wyspie. Na pętli Fairy Glen łączy się z pobytem w Uig, dlatego dobrze zaplanować go na jej końcu.

Tradycyjna chata z kamiennymi ścianami i strzechą, otoczona drewnianym płotem.
Skye Museum of Island Life, budynek recepcji z krytym strzechą dachem Fot. DeFacto, CC BY-SA 4.0

Uig to port promowy na Hebrydy Zewnętrzne. Większość osób przejeżdża przez nie w drodze na prom, ale miejscowość jest też bazą do zwiedzania Trotternish. Przy zatoce stoi Uig Tower, wieża z lat 60. XIX wieku, zbudowana w stylu neonormańskim. Stoi na prywatnym terenie, więc podziwiaj ją z drogi.

Na północ od Uig, przy drodze A855, leży Skye Museum of Island Life. Muzeum pokazuje zachowany zespół krytych strzechą domów, ułożonych tak, jak wyglądały około przełomu XVIII i XIX wieku. Godziny otwarcia podaje oficjalna strona Skye Museum of Island Life.

Link partnerski Trotternish: wycieczki i bilety. Sprawdź wycieczki z przewodnikiem

Historia półwyspu: Duntulm i Flora Macdonald

Ruiny zamku Duntulm stoją na cyplu na północnym krańcu półwyspu. Zbudowano go w XIV i XV wieku jako siedzibę klanu Macdonaldów. Zamek opuszczono około 1732 roku, gdy wódz przeniósł się do nowego domu kilka kilometrów na południe. Dziś to ruiny, zwykle oglądane z zewnątrz, a widok na Hebrydy Zewnętrzne jest tu najważniejszy.

Przy cmentarzu w Kilmuir, niedaleko muzeum, stoi wysoki krzyż celtycki nad grobem Flory Macdonald. W 1746 roku pomogła uciekającemu Bonnie Prince Charlie dostać się na Skye, przebrana za służącą. Potem książę przeszedł przez wyspę do Elgol i popłynął na ląd stały.

W Flodigarry, pod Staffin, Flora mieszkała po ślubie w 1750 roku. Jej historia łączy się z trasą pętli, bo wiele miejsc, które mijasz, ma związek z tym epizodem.

Gaelicki i charakter półwyspu

Trotternish jest najsilniej gaelickojęzycznym obszarem Skye. W spisie z 2001 roku znaczna część mieszkańców zadeklarowała znajomość gaelickiego. W Staffin i Kilmuir działają oddziały szkolne z nauczaniem w tym języku.

W Staffin Komunn na Gàidhlig wyróżnił wspólnotę roku, co jest dobrym tropem dla osób zainteresowanych językiem. Znaki drogowe na Skye pokazują najpierw nazwę gaelicką, a potem angielską. Zanim wyjedziesz, przeczytaj te nazwy i naucz się ich, bo ułatwiają orientację.

Cały półwysep ma charakter wiejski. Krajobraz to łąki, skały i morze, a miejscowości są małe. Lepiej nastawić się na spokojne tempo niż na zwiedzanie z listy.

Ile czasu zaplanować i jak rozłożyć dzień?

Całą pętlę można przejechać w jeden dzień, ale przy zatrzymaniach zajmie to więcej czasu, niż wynika z mapy. Najwięcej czasu pochłania szlak na Quiraing, a zwłaszcza wejście na płaskowyż. Przy tym punkcie zostaw najwięcej zapasu.

Kilt Rock i wodospad Mealt to krótki postój, jeśli nie idziesz dalej szlakiem. Dinozaury na wybrzeżu wymagają czasu na szukanie odcisków, a muzeum w Staffin zajmie kolejną godzinę. Fairy Glen i Uig dobrze wpisują się w koniec dnia, po przejeździe przez północ półwyspu.

Najlepiej wybrać jeden lub dwa główne punkty na dzień i resztę potraktować jako dodatek. Gdy pogoda się psuje, przesuń Quiraing na inny dzień i zostaw pozostałe przystanki.

Od czego zacząć planowanie?

Zacznij od terminu i pogody. Wyspa ma łagodny, wilgotny i wietrzny klimat, a na północy bywa chłodniej niż na południu. Sprawdź prognozę na konkretny dzień, zanim ustalisz kolejność.

Następnie sprawdź godziny otwarcia muzeów i zaplanuj je na dni, gdy są otwarte. Godziny i ceny biletów zmieniają się, więc zajrzyj na oficjalną stronę Skye Museum of Island Life. Przy samym Quiraingu zapytaj o aktualny stan szlaku.

Jeśli jedziesz z Portree, przeczytaj o bazie wypadowej na miejscu, bo tam jest najwięcej noclegów. Zanim ustalisz trasę dnia, zajrzyj też do przewodnika po wyspie, żeby zobaczyć inne punkty w pobliżu.

Często pytacie

Ile dni wystarczy na zwiedzanie Trotternish?
Pętlę samochodem da się zrobić w jeden dzień, ale z Quiraingiem i muzeami lepiej zaplanować więcej czasu. Przy spokojnym tempie dwa dni dają luz na pogodę.
Czy do Quiraingu trzeba mieć buty trekkingowe?
Szlak jest nierówny i prowadzi przez skały, więc lepiej wybrać buty z dobrą podeszwą. Przy mocnym wietrze i deszczu warto zostawić widok na inny dzień.
Gdzie zobaczyć odciski dinozaurów na Trotternish?
Najłatwiej dostępne miejsca to Duntulm, Brother's Point i An Corran. Odciski są na skałach przy wybrzeżu, a więcej informacji daje Staffin Dinosaur Museum.
Czy Fairy Glen i Fairy Pools to to samo?
Nie, to dwa różne miejsca na Skye. Fairy Glen leży w okolicy Uig, na Trotternish.
Jak dojechać na Trotternish z Portree?
Z Portree ruszasz na północ drogą A855 wzdłuż wschodniego wybrzeża, a wracasz drogą A87. Autobusy kursują po tych drogach, ale ich rozkład sprawdź przed wyjazdem.
Podziel się
Obok tego tekstu

Przeczytaj też